دو شنبه 05 فروردین 1398
 
خطایی در انجام عملیات رخ داد
عملیات با موفقیت پایان پذیرفت
آدرس ایمیل نامعتبر است
رمز عبور نامعتبر است
ایمیل و یا رمز عبور شما اشتباه است
جهت فعالسازی ثبت نام خود، به ایمیلی که از طرف سایت برای شما ارسال شده مراجعه و بر روی لینک فعالسازی کلیک نمایید، لطفا در صورتیکه ایمیل در Inbox شما موجود نبود به قسمت Spam مراجعه نمایید.
شما جزء کاربران فعال نیستید
در تولید کد خطایی رخ داد
کاربر
24khabar.com rss 24khabar.com twitter 24khabar.com facebook 24khabar.com instagram
11438763

اوقات فراغت و تایپ با ماشین تحریرهای فولادی

به گزارش مشرق، حسین شرفخانلو در متنی نوشت:

داشتم به این فکر می‌کردم که قدی _ مثلاً صد سال پیش _ و چرا اصلاً صد سال پیش، همین بیست سی سال قبل، ابزار نوشتن چیزی به غیر کاغذ و قلم نبود. حرفه‌ای هایش، در نهایت لاکچریّت و اشرافی‌گری، یک ماشین تحریر داشتند به وزن ده بیست کیلو و تماماً فولادی! که نوشتن با آن خیلی خیلی سخت‌تر از قلم سُراندن روی کاغذ بود و با ماشین تحریر نوشتن، مهارتی بود و دیپلمِ مخصوص و گواهیِ مخصوص‌تری داشت که هر کسی نداشتش و مثلاً یکی از آن خاصان عالَم که بلد بود با ماشین تحریر بنویسد، پدرم بود که دوره‌اش را رفته بود و گواهیِ مُهر و امضا شده‌اش موجود است.

و یادش بخیر آموزشگاه ماشین نویسی سعادت در طبقه فوقانی آن ساختمان قدیمی نزدیک میدان مرکزی شهر و جلوی مسجد مطلب خان که مشتاقان ماشین نویسی را به گواهی معتبر آموزش می‌داد. و سال‌هاست عِلم و مهارتی که می‌آموخت و شغلی که از آن نان می‌خورد، منسوخ شده و حالا آموزشگاهش شده دفتر ثبت اسناد رسمیِ شماره‌ی نمی‌دانم چند.

و ماشین تحریر آن سان به تاریخ پیوسته که تیتر اتفاقات و وقایع و تواریخِ سریالی تاریخی مثل معمای شاه را با صدا و تصویر ماشین تحریر نوشته و نشان می‌دادند.

و البته این ضروری است که بگویم لزوماً هر کسی که ماشین نویسی می‌دانست، ماشین تحریر نداشت و آن ابزاری بود خاص که نه همه‌ی ادارات بلکه بعضِ دوائر دولتی از آن برخوردار بودند و نوشتن با آن صدای شق و ترق و شترقی راه می‌اندخت آن سرش ناپیدا و نوستالوژیک و ما آخرین نسلی بودیم که گذراندن دوره‌ی تایپ با ماشین تحریرهای فولادیِ بی‌روح، یکی از آپشن‌های اوقات فراغت تابستان‌مان بود.

و چرا بی‌روح و چرا غیرمنعطف چون که امکان حتا یک خطا و چشم پوشی از آن را به تو نمی‌داد و کافی بود یک کلمه را اشتباه بنویسی تا مجبور شوی صفحه را از نو بنویسی! و فرود آمدن انگشت روی حرفِ اشتباه همان و از نو نوشتن همان.

یادش بخیر آن سال‌ها مسابقه تندنویسی با ماشین تحریر هم داشتیم و متن‌های سخت و کلمات قلمبه و سلمبه می‌دادند که مچ بیاندازند تایپیست‌ها باهم که سرعت و حدت کدام‌شان بیش‌تر است و ده انگشتِ دو دست هر کدام موضع و محل استقرار خودش را داشت و باید بعد این‌که جای حروف روی ردیف‌های ماشین را حفظ می‌کردی، بلد می‌بودی کدام حرف به کدام یک از ده انگشتت نزدیک‌تر است و همان را استفاده می‌کردی و این داستانی بود برای خودش.

اگر آن‌روزها، از حرفه‌ای نویس‌ها – و نه تایپیست‌ها- آن‌ها که برای روزنامه می‌نوشتند یا نویسنده کتاب و رمان بودند می‌پرسیدی توصیه‌ات به منِ نو قلم چیست بلاشک می‌گفت «هر چیزی را که می‌نویسی با ماشین تحریر بنویس! » که یاد بگیری صلابت کلمات و جملاتت بیش‌تر باشد و آن‌قدر مهارت داشته باشی که یک جمله را یک‌بار بسازی و بنویسی؛ بس که ماشین تحریر خشک و غیرمنعطف بود و هیچ رحم و مروتی و چشم پوشی‌ای در نگرفتن و جرح و تعدیل غلط‌های املائی و انشائی نداشت.

مادربزرگم دعای خیری دارد برای هرکسی که دوست‌ترش داشته باشد. می‌گوید: «خدا؛ کار سختت را آسان کند! » و لابد دعای ایشان – که خدا سایه‌اش را بحق شهیدی که داده، مستدام بدارد- در حق همه درگیر شده که امروز هر کدام‌مان یکی یک ماشین تایپِ حرف گوش کن و باهوش و خطاپوش و پوزش پذیر با قابلیت حمل! و نقل آسان آن‌هم در نزدیک‌ترین نقطه‌ی ممکن‌مان داریم! با انواع امکانات قلمی و ویرایشی و گرافیکی که می‌تواند هم‌زمان با نوشتن، نشر میلیونی هم بدهد نوشته‌ها را و به اطراف و اکناف مُلک و مملکت و قاره و جهان! برساند.

و نمی‌دانم چرا ما که این‌همه داریم و این‌همه دارائیم و نوشتن این‌همه روان و راحت شده، چرا نمی‌نویسیم و چرا کم می‌نویسیم و چرا خوب نمی‌نویسیم؟

کد خبرنگاری
163259
تهیه و تنظیم توسط:
پدرام منصوری
ناشر: 24 خبر | مشاهده جزئیات
کد خبر: 11438763 | منبع: مشرق | ناشر: 24 خبر
http://www.24khabar.com/news/11438763/اوقات-فراغت-و-تایپ-با-ماشین-تحریرهای-فولادی/